KAZANIE NA CZWARTĄ NIEDZIELĘ ADWENTU – KAZANIA NIEDZIELNE X. WAWRZYŃCA RYDZEWSKIEGO SI – 1770

KAZANIE NA CZWARTĄ NIEDZIELĘ ADWENTU

KAZANIA NIEDZIELNE X. WAWRZYŃCA RYDZEWSKIEGO SI

„Venit prædicans baptismum pœnitentiæ in remissionem peccatorum.” Luc. 9.
Przyszedł opowiadający Chrzest pokuty na odpuszczenie grzechów.

O dwojakim rodzaju pokuty Pismo Ś. nam znać daje; jedna pokuta jest na odpuszczenie grzechów, druga na udręczenie grzeszników; jedna pożyteczna, szczęśliwa, którą Jan opowiadał, którą Chrystus czynić przykazał, druga niepożyteczna, nieszczęśliwa, o której Mędzrzec Pański namienia: (Sap. 5.) „Pœnitentiam agents, & prœ angustia spiritus gementes.”

Pokutę czyniąc i w duchu ucisku ducha wzdychając, pierwsza pokuta jest w docześnym życiu, poprzedza Sąd Boski, i Sędziego do łaskawości nakłania; druga jest po Sądzie Boskim, na którym niesprawiedliwi od Sędziego przeklęci będą, a ta nie zakończy się całą wiecznością.

Dlatego mówi Bernard Św. „Wy niesprawiedliwi nie uciekacie od pokuty, ale onę odmieniacie, niechcecie tey, która jest w doczesnym życiu, traficie na tę, która jest w wieczności.”

Trzy są jey części: Wyznanie, żal i przedsięwzięcie. „Wyznanie szczere, ale nie wczesne; żal wielki ale nie pomocny; przedsięwzięcie odważne, ale niepodobne.”

Te są punkta dalszej uwagi.

Ad M.D. Gloriam.

KATECHIZM WG SUMMY TEOLOG. ŚW. T. Z AKWINU: GRZECHY MOWY W ŻYCIU CODZIENNYM: OBELGA, OBMOWA, PODJUDZANIE, WYŚMIEWANIE, ZŁORZECZENIE – O. TOMASZ PEGUES OP

ŻYWOT ŚW. PAFNUCEGO I ŚW. TAIDY – 20 GRUDNIA – ŻYWOTY ŚWIĘTYCH OJCA PROKOPA